Fibromyalgie: chronische pijn en vermoeidheid, auto-immuniteit

Chronische diffuse pijn wordt de laatste decennia in toenemende mate erkend als gezondheidsprobleem. Als chronische diffuse pijn gepaard gaat met verspreide drukpijn, moeheid en vaak een scala aan andere klachten, wordt van fibromyalgie gesproken. Hoewel bij de individuele patiënt geen duidelijk anatomisch substraat is aangetoond, zijn bij wetenschappelijk onderzoek op groepsniveau wel degelijk verschillen met gezonde controlepersonen gevonden. Deze betreffen vooral functies van het centrale zenuwstelsel. Genetische en immunologische afwijkingen
worden slechts in een enkel onderzoek beschreven en dienen eerst gereproduceerd
te worden voordat hieraan pathogenetische betekenis gehecht mag worden. Ondanks de klinische overeenkomst met sommige reumatische systeemziekten zijn er tot op heden onvoldoende argumenten om een indeling van deze aandoening bij de auto-immuunziekten te rechtvaardigen. Het effect van medicamenteuze therapie is meestal teleurstellend. De behandeling bestaat met name uit goede voorlichting, gedragstherapie en oefentherapie die gericht is op conditieverbetering.