Op zoek naar de 'high road' voor virtuele teams

Door de mogelijkheden van de hedendaagse ICT wordt het virtuele aspect van werk steeds belangrijker. Virtuele teams zijn hiervan een bekend voorbeeld. Virtuele teams zijn op twee kenmerken verschillend van traditionele teams: de geografische afstand tussen de teamleden en de communicatie die wordt ondersteund door ICT. In dit artikel gaan we in op de condities waaronder virtuele teams goed kunnen functioneren, zowel voor de organisatie (hoge prestaties) als voor de medewerkers (lage stress). De combinatie van deze twee uitkomsten noemen we de ‘high road’ virtuele teams. Gebaseerd op een review van recente studies van virtuele teams komen we tot een overzicht van de belangrijkste condities: mate van virtualiteit, kwantitatieve taakeisen, autonomie, sociale steun, steun van de teamleider en gebruik van communicatiemiddelen. De data voor deze studie zijn verzameld bij een internationaal opererende softwareonderneming. Gebaseerd op een multipele regressieanalyse, waarbij ook interactie-effecten met hoog- en laagvirtuele teamleden zijn meegenomen, komen we tot de conclusie dat ook in virtuele teams vooral kwantitatieve taakeisen kritisch zijn: hoge kwantitatieve taakeisen verminderen de efficiëntie en verhogen de stress van de medewerkers. Verder is ook het gebruik van communicatiemiddelen belangrijk, maar is dit alleen van belang voor de efficiëntie van hoogvirtuele teamleden. Ten slotte is de bereikbaarheid van de teamleider van belang, hoewel dit alleen voor de laagvirtuele teamleden geldt. We sluiten het artikel af met de implicaties van deze bevindingen en met aanbevelingen voor nader onderzoek.