Abstract
Prestatiemeting in de publieke sector wordt gehanteerd als middel om meer op resultaten en minder op input te sturen. Prestaties kunnen worden vergeleken met een budgetnorm, maar ook kunnen de prestaties van verschillende organisatorische eenheden onderling worden vergeleken. In dit artikel wordt de toepasbaarheid van prestatiemeting besproken aan de hand van het model van Hofstede (1981) en dit wordt geïllustreerd met rapportages van de Dienst Justitiële Inrichtingen en Uitvoering Werknemersverzekeringen. De publieke sector wordt veelal gekenmerkt door situaties waarin geen sprake is van routine-beheersing, maar van intuïtieve beheersing of van subjectieve beheersing. Dan is prestatiemeting nuttig in de zin van 'de feiten op een rij hebben', maar vergt besturing gedegen kennis en ervaring van politieke bestuurders en management om achter de cijfers te kunnen kijken. Prestatiemeting alleen is dan onvoldoende om vast te stellen in welke mate doelstellingen op een efficiënte manier worden bereikt en om te beoordelen welke maatregelen noodzakelijk zijn.TrefwoordenPrestatiemeting, resultaatgerichte sturing, bedrijfsvergelijking, disfunctioneel gedrag
| Original language | Undefined |
|---|---|
| Pages (from-to) | 121-137 |
| Number of pages | 17 |
| Journal | Tijdschrift voor openbare financiën |
| Volume | 36 |
| Issue number | 3 |
| Publication status | Published - 2004 |
Keywords
- METIS-218441